Mezoterapi
Mezoterapi cildin mezoderm tabakasına vitamin, mineral,dolaşım artırıcı v.s. etki istenen ilaçların küçük miktarlarda,ince iğnelerle enjekte edilmesi tekniğidir.Teknik ilk olarak 1952 yılında Fransa’da Pistor tarafından tanımlanmış ve uygulanmıştır.Fransız Tıp Akademisi 1987 yılında Mezoterapiyi geleneksel tıbbın bir parçası olarak tanımıştır. Mezoterapi ilk olarak spor yaralanmalarında, kas spazmlarında, romatolojik sorunlarda ve dolaşım sorunlarında kullanılmış daha sonra bölgesel zayıflama, sellülit tedavisi ile saç ve yüz uygulamaları ile ciltteki sarkma,kırışma v.s. sorunlara yönelik estetik alanda kullanılmıştır.
Uygulamada kullanılan ilaçların çok düşük dozlarda, bölgesel olarak kullanılması sistemik etkilerinin çok düşük olması avantajını sağlamaktadır. Uygulama bölgesel yağlanmada

ortalama haftada bir kez yapılan sekiz seans şeklinde,Saç ve yüz uygulamalarında yine bir hafta aralıklarla yapılan 3-4 uygulamayı takiben iki haftada bir toplam 8-10 uygulamadan oluşmaktadır. Uygulama yapılan bölgede incelme sağlandığı klinik bazı çalışmalarda da bildirilmiştir.